مدت ها بود میخواستم راجع به مسائلی که در پیرامونم وجود داره صحبت بکنم مسائلی که بعضی اوقات باعث خوشحالی و گاهی باعث ناراحتیم میشه .

از زمانی که به یاد دارم سعی می کردم با همه چیزهایی که مربوط به خودم میشه یجوری کنار بیام و این احساس تا حالا برام به صورت عادت شده البته گاهی وقتها حس عجیبی پیدا می کنم و اون باعث میشه عمیق تر فکر بکنم و برای هر مشکلی بدنبال یک راه حل مناسب بگردم گاهی وقت ها به خوشحالی هایی که برای ما ادم ها پیش میاد فکر می کنم می بینم این خوشیها گاهی بعد از ناراحتی هایی که برایمان رخ داده به وجود امده و بعضی وقتها خود این خوشیها به ناراحتی ختم میشه در واقع می خوام بگم تمام این خوشی ها و ناخوشی ها یه زمان خودش رو داره و باید طی بشه .

من زندگی رو به صورت یک قطار فرض می کنم که برای رسیدن به مقصد باید از خیلی جاها بگذره و البته مقصد همه مایکی هست ولی مسیر راهی که انتخاب می کنیم فرق می کنه و هر راهی مشکلات خودش رو داره باید سعی کنیم برای طی کردن این مسیر همه مشکلاتی که در راه پیش میاد اماده باشیم .

منم مثل شما مسافر یکی از این قطار ها هستم .

از زمانی که سوار قطار زندگیم شدم با بسیاری از مسائل مواجه شدم و همه اونها تمام داشته های من میشه این داشته هاچه خوب چه بد تا انتهای راه با من همسفرند ، هر لحظه که می گذره به داشته هاییم اضافه تر میشه.

سعی می کنم به گذشته هایی بدم کمتر فکر بکنم و نسبت به اینده خوش بین باشم و باحال هم کنار بیام این

چیزهایی که می گم شاید برایتان غیر قابل قوبل باشه ولی من اینطوریم ، اینجور زندگی می کنم و تا پایان راه این نیرو را خواهم داشت تا به مقصد برسم .

اگر خدا همه نعمت هایی که افریده به طور یکسان بین ما تقسیم میکرد مطمئنا هیچ کس انگیزه ای برای رشد و تکامل نداشت ، زمان و مکان معنایی نداشت ،تمام چیزهایی که در اطراف ما وجود داره اگر به دقت نگاه کنیم می بینیم در اونها رازهایی وجود داره تا ما بهتر زندگی بکنیم برای رسیدن به سعادت و خوشبختی باید تلاش کنیم وحتی این که این تلاش اگر نتیحه دلخواه نداشته باشه که خودش یک درس بزرگی از زندگی برای ما به ارمقال می یاره .

از خدایم می خواهم به همه ما توان و نیروی برخواستن و حرکت کردن و تلاش برای بدست اوردن اونچه که مارا ارامش می دهد عطا فرماید

دوست دار همیشگی شما عزیزان

بهرام